Etiket: usame yördem
-
op.268: usame yördem, bir şey yaptım hiçbir şey için*
Yapabileceğim en iyi şeyi yaptım ve âşık oldum. Geceden kalma çayı, ocakta yeniden ısıtırken, bayatlığın verdiği acıyı, daha bardağa döker dökmez hissederken anladım aşkı. Taze bir şeylere ihtiyacım varmış gibi bir duygu sarsmıştı önce beni. Uyandırmıştı, sensiz sabahlardan. Artık bir arada uyanacak olmayı öğretmişti. Bu biraz yaşıyor olmak demekti, iyi bilirsin. Kendimi uzun bir yol…
-
op.216: usame yördem, seni seviyoruma verilebilecek cevaplar yahut alternatif ölme biçemleri*
Seni seviyorum’a ne oldu?Ne oldu, böyle uzun ve uzak sözcüklerin düz bir anlatımda kullanımına? Delirmiş ellerle yazmaya teşne şeyler;Bu ne demekti diye bakarken sözlükten,Kuru mu, yavan mı, ne olduğunu kestiremediğim,Anlamlar kurmuş ve eski bir yalnızlığı unutmuştum. Yontuyordum, olmamışlığı.Olmamıştık, bu ne demekti? Yan yanaydık ama bir o kadar uzak,Şeyler biraz bilinmezdi, biraz uzun atlaslar,Biraz başımı dizine…
-
op.201: usame yördem, burada olmalıydın anları*
O’na… Keşke bu kadar keşke dememiş olsaydım. Bir dal olur kırılan ve yerde; insandan olma, ona tutunmak şöyle ayrık dururdu, kaybın icadıyla ve hayatıyla.Orada durur ve şöyle derdim hayta hayata: aşılmadık şeylerin ilki, bana ne demişti? Burada olurdun ve aksardı hep cümleler.Sanki başka türlü olacakmış duyguları, belki zamanları, geçmeyen şeyler ve bungu,Çağırtılar ve yanındayımlar; artık…
-
op.193: usame yördem, ondurucu
“Unutulmuş gibiyim ben. Ve insan bir bakıma unutulmuş gibidir. Bilmem ki, nasıl anlatılmalı. Yalnız bile değilim.” (Edip Cansever) Annesini kaybetmesinin üzerinden on gün geçmişti. İçinde bir boşluk büyüyordu. Zihnindeki bütün düşünceler yarılıyordu sanki çepeçevre. Ne yapacağını bilemiyordu. Babasına bakıyordu. Ne yapacağını bilememenin en büyük riski, her şeyi yapabilmeye aday olmaktı. Farkındaydı. Gözleriyle “Neye teşebbüs ediyoruz…
-
op.149: usame yördem, fazla ölü taklidi yaparken az yaşamak sesi
Zihnimi kiraya verdim: özlemine; bir şey etmiyormuş, anladım. Neredeyse ölüyordum, bu filme neden bu kadar ağladım? Birlikte aynı yalanları konuştuğumuz zamanki gibi Yan yana ama uzak sözcük seçimlerindeyiz. Sanki bir şeyler olsa başka türlü olacakmış Gibi Bir his. Sende de oluyordur, yersiz özgüven, izinsiz kat, bir şeyler olabilirmiş de buna bir şey engelmiş gibi bir…
-
op.123: usame yördem, nedenlere neden olan nedenler
“Yalnızlığı çileden çıkartacak kadar yalnızdım.” Ahmet Erhan Onlar gibi mi olacağım yoksa? Ötekilere benzeyip duran onlar gibi mi olacağım yoksa? Bunu düşünerek uyandım. Çabuk hareketlerle deftere şunları karaladım: Sevgili günlük, çok yalnızım. Bir mesele var dedim ama mesele ne, onu bilemedim. Düşündüm, bir mesele olsa da üstüne iğrenip kalabileyim. Bulamadım. “Eskiciiiiiiağ,” dedi bir ses.…
-
op.95: baştan yenilgi
usame yördem, eylül 2021 Nabzını yokluyorum şimdi, taze bir ölünün. Yenilgiler uslanarak büyüyen çocuklar, isli bir şehri ne yaparlar şimdi? Bir bıçakla daldığım odalar, bana başka gülüyor şimdi, başka adam olmanın tarihine yenilerek Ve mecburi bir büküşle boynumu, başka sürükleniyorum. Başta, bir başkası vardır diyorum, Çarmıhlar sözgelimi, İsalar ve akşam yemeğinde son defa olmanın bilincinden…
-
op. 10: her şeyin karşılığında elde edilmiş koca bir hiç için
usame yördem, kasım 2020 uzağımdaki her şey, yalnızlık ismiyle tanınıyor.birileri için peşinden koştuğum sokaklara,adını verip de kayboluyorum/doğrusu kaçıyorum. imtina edilmiş hayatlar biliyorum, kuru ve yassı,tertemiz perşembelere muhtacız diye böylediye böle böle yeniden ansıyorum, sensizlik bilimiyle ters yüz olmuş aksanımı.sanki konuştukça daha çok susuyorum. eskiden olsaydı başka olacak cümlelerle konuşuyor olurdum,bir yolu olmasa da yürüyordum, uzun…
opus sanat* 