Etiket: şiir
-
op.129: eray erkin, yolunu çevirdiğin anda biraver olmak

adını sayıklıyorum gündüz vakti etrafımı saran bembeyaz kar tabakasına doğru yürürken oldukça sessizim beni duyamazsın aslında küskün de değilim bir köşede lüksemburg’un başkentini yokluyor ellerin diğer köşede şili’de okyanusu dalgalandıran deprem bakışlarına rast geliyorum sağ kalan ilk insan oluyorum bir sonraki gün enkazda aranıyorum ispanya’nın faşist iktidarı varken pan’in labirentinde hayalperest bir çocuk oluyorum başka…
-
op.128: mahsun aksoy, kızıl ritüel

Yalnızlığı kuşanmadan kendimi buralarda unuturum benim kadim öğretim intihar biliyorsun evim hastalıklı derme çatma bir umutsuzluk kapımda bir ölüm megaliti yani elimde bir jiletle oyalanıyorum yani biliyorsun façam bozuk ve kavgasız yaşayamam kızıl bir ritüelle açıyorum kitapları istersen bir sabah bana gel elinle nabzımı yokla istersen gelirken Les Combes şarabı getir birlikte kusarız yani biliyorsun…
-
op.126: yiğit ergün, kuşatmanın anatomisi

karaltı ışıklarına ayrıldığında bir ben parçalandı yolumdaki patikaları ayarttı güneş içimdeki yılkı o ân şaha kalktı dümen bilmez bir vurgun, sahibesine küskün âh viranlar yılgın, belirsizlik curnatası.. tıpkı kalkıp gelmişim gibi diri ve haftasonları kadar şen cuma neşesi, pazartesi sıkkınlığı bir yazgı, bir bir yazılı -diye buyurdu şaman gökte değildi, yeraltınındı zaman hunharca bileğini büktü…
-
op.119: ufka doğru on altı satır

eray erkin, ocak 2022 sensiz ilerleyemiyorum ufka gözlerim kanatlı gözlerim henüz bir tank görmedi bir komutan gördü bir de şafak alnımda sana ulaşmak yazıyordu bir sabah yüzümü yanlışlıkla yıkadım havlu dokunmadı bir daha su serpilmedi gözyaşları yeterliydi orda çiçek topladım türevi nedir bilmeden birkaç köpeğin burnuna elimi koklattım ben olduğumu iki canlı da hissetmedi bu…
-
op.113: *saf olmayan bir ayaklanma kadar güzel

adem üren, aralık 2021 benim aynı şeyi birçok dilde söylemeye cesaretim yok düşlersem devletin dölden daha kaygan ayağını kıracağını devleşmeye ve inatlaşmaya karşı durmayacağını yine de senden ve ondan sakındığım her gün için ecza ve icra getir. (sen çocukları tarladan al okula gönder) marşlar söyle devam adımları bizi aynı anda bir kamyona doldururlar gibi yaşatamazlar de bizi aynı anda bir yerde unutamazlar de bir hatırayı ve karıncayı özenle…
-
op.112: ölmeden önce anne iki hece

e. yusuf çelik, aralık 2021 i. Rahman ve rahim olan annenin adıyla Konuşmak kadar acı bir su dünya Anne iki hece ben boş teneke Birbiri ardına dizilmiş inciler gibi boş ses Ölsem unutmam dediği o yaş kadar Azazil gelse boyun eğmem dediği o yas Bir gece ardı sitemle geldi eve. Ev ki sofrası kadın Azığı…
-
op.108: victoria’yı birinci anma günü

eray erkin, kasım 2021 döngümde varsayılansın victoria iç savaşımda beyaz bayrak kaldırdım meydanda yoksun yalnızca seni bir dönem anmakta gecikmiştim kenan ülkesinden babil’e sürgün edilen bir komşunken ya da nasıra’da tüccar bir bakıma dünya temelindeki değişimleri yaşamışım medine’de ruhsal indirgemeleri gözlüyorum değişimini anlayamadım süveyş’ten mısır’ı izliyorum seni milat kılanı henüz bulamadım gotama buda’yı dinliyorum bana…
-
op.103: biçerdöver yalnızlıklar

rıdvan ardıç, ekim 2021 lapsekili tayfur’a benden yüksek rakım kapladığım metrekareyi görüyorum yarısı çizik adisyonda tapu kadastro müdürlüğüne ve aşka yolum düşmüyor boğazımı tahriş ediyor tek motorlu teknenin karıştırdığı dalga dağılmıyor günlerin tadı ağızda, ciğerimi alıp gitse sahibi şayet varsa benden çabuk bitiyor rakım ve asmalı mescit aklımda ipsiz sapsız düşünceler var abi gecenin giyotin…
-
op.102: gece görüşü

e. yusuf çelik, ekim 2021 I. ölüyorum tarafsız bir haz. damarlarım çekiliyor kanım pıhtı. fareler gemiyi en erken terk edenlerdir. bu- gece görüşü beni yoruyor gündüz körü dedikleri şey bir bir ileri bir bir seni istiyor ben bir ilk yaşama şarkısı/ yavaş yavaş kendimi kendime taşıyorum ölüyorum II. ölmekten çok korkuyorum ellerim ayaklarımda emekliyorum yarın yokmuş gibi kadın oluyorum annem ölüyorum. ben korkuyorum hastaneler. camlar. mastürbasyon gelenekleri antidepresanlar. uyku hapları. mümkünse biraz sakinleştirici. baba olamayacak bir gelenek o güne…
-
op.99: fen çiçekleri

adem üren, ekim 2021 en azından rengiolduğum bir şeyler var.sevinci ve hüznü gümüş/durdurulduğunda her dişlinin pastaze kalanın döl/ikna edilene sıkıntı gibi yapışan kara.gün dönsün diye yaşamıyorum. (tam şuramda adresini bildiğim bir şey var. ) burada hep güzel şeyler ölürburada hep güzel şeyler öldürür. keskin ve gavur görünüşün, benibin bıçak çağırsın, biri dağları unut ve kıskanyüzünü…
-
op.95: baştan yenilgi

usame yördem, eylül 2021 Nabzını yokluyorum şimdi, taze bir ölünün. Yenilgiler uslanarak büyüyen çocuklar, isli bir şehri ne yaparlar şimdi? Bir bıçakla daldığım odalar, bana başka gülüyor şimdi, başka adam olmanın tarihine yenilerek Ve mecburi bir büküşle boynumu, başka sürükleniyorum. Başta, bir başkası vardır diyorum, Çarmıhlar sözgelimi, İsalar ve akşam yemeğinde son defa olmanın bilincinden…
-
op.94: rica

emre ay, mart 2020 savaştan kalma bir tüfek gibiduruyorum anılarımın karşısındaanılartercümesi en zor olantekliyorum daha ağzımı bile açmadan içim geniş uçurumlar besliyor düşmeleriylehafızamda görkemli acılar koleksiyonuunutulmaktan kısaldı yollarımoysa hep birileri bekliyordur diyetılsımlı soluklarla tıklamıştım bütün kapılarıkapı kollarında sıcaklığı gitmelerinsırtlarında terk edilişlerden yapma soğuklukbendim yeminli askeri kapı önlerinde beklemeninkimsecikler gelmedi savamadım sıramı göksüz kalmış bir kuş…
-
op.92: ki kapanış ölümdür

yusuf çelik, eylül 2021 Ben bir yol ki hep kayıpbir zaman ki hep donukben ki yok hükmünde varlıkkimim ben aynada kalan sanrı? bülbül olmalıyım ben ki türkü söyleyensen olmalıyım meselagökyüzü gibi mavigüneş gibi aydınlıkben ki biraz kendimi aşmalıyım.kalbim var mı benim konuşayım? yazayım dedim; yazdım.anam dedim; hû dedihûyu tanıdım. içimde bir utanç gibiiçimde bir utanç…
-
op.90: nisan da kış olsa senin için

ahu neda, eylül 2021 Sevgilim, sana hep paltolar bakacağımÖlülerin derilerinden fularlar, kollarına örülecek iplerHep de saklayacağım yorgan altında öpücüğü Birlikte acı, birlikteKalbimi yememiz için yalanlar uyduracağımKim örterdi ayaklarımı, bulantıya bir kaşık yoğurtGeyikler ürkerken kalbimde, vazgeçmeyeceğim onları alıştırmaktanSenin ışığına, geldiğinde sevinsin mi kış için de senin için de Sevgilim, tanı beni, yangınım, sefalet, bozukluk, aynı sesi…
-
op.88: külün altında ben

kaplan, eylül 2021 Ben, hep yanlıştım kendimegözyaşlarınızla büyüttüm kendimiaffedin demiyorumgömün cehennemin en dibine.Ben, hep zehirdim kendimeakrebin iğnesiydim ateş çemberindekurtarın demiyorumbırakın, çarmıha gerilmiş İsa’yım ben. Ben ki, korkardım mezarlara bakmaktan. Kaçardımçocukluğumda, rüyalarımdaki ölgün bedenlerden.Koyun beni en kaçtığım yere, çocuk düşüme. Siz,o uçakların içinde olurdunuz bazenben, başımın üzerinden geçen her uçağa binerdim.Giderim yine kendi yitik ülkeme. Ben,…




